Schaakclub Richard Réti Posts

Vorige week vrijdag hadden we de 7^de ronde van ons Clubkampioenschap.

We hebben het er al over gehad in de geschiedenis van de schaakstukken: het spel beeldt een oorlog uit tussen 2 partijen waar verschillende legereenheden tegen elkaar opgesteld worden. Normaal gezien is er tijdens het schaakspel geen bloed te zien, maar op sommige momenten kunnen we wel spreken over een bloedbad.

En vorige vrijdag werd het uiteindelijk zowel figuurlijk als letterlijk een echt bloedbad!

De 6^de ronde van het Clubkampioenschap zit er (bijna) op, er zijn vorige vrijdag 4 matchen gespeeld die nog moesten ingehaald worden van de 5^de ronde en er moeten nog 4 inhaalwedstrijden gespeeld worden voor de 6^de ronde, die zeker invloed zullen hebben op de stand, maar aangezien die laatste pas op 06 maart zullen gespeeld worden, dus eigenlijk na de 7^de ronde, wil ik nu al een evaluatie maken van het Clubkampioenschap. We zitten namelijk halfweg.

Wim had in het begin van het seizoen de indruk gegeven dat het dit seizoen wel eens het seizoen zou kunnen zijn dat hij kampioen zou worden. Hij is één van de betere spelers en sowieso de meest ervaren speler, dus hij mag die ambitie zeker hebben!

Maar zit hij wel op schema om die ambitie waar te maken?

Vorige vrijdag was het de 6^de ronde van ons Clubkampioenschap.

In de vooravond had Henry, mijn tegenstander, me laten weten dat hij te ziek was om af te komen en dus mijn partij wilde uitstellen. We spraken meteen een nieuwe datum af, voor hem paste volgende week vrijdag 13/02 al, dus zette ik dit meteen vast. Later op de avond zou blijken dat dit misschien iets moeilijker zou kunnen zijn dan gedacht, maar daar spreek ik later meer over!

Ik moest me alvast niet meer haasten, ik dacht dus omstreeks 20 uur te vertrekken. Uiteindelijk werd het net iets later en ik kwam in ons lokaal aan omstreeks 20 uur 30.

Ons lokaal was mooi gevuld – en je zult me moeten geloven op woord, want ik ben bij mijn aankomst vergeten foto’s te nemen – met 9 partijen die bezig waren. Ook André liep rond, later zou blijken dat er eigenlijk meer partijen waren die avond (denk ik), want hij was al klaar en had gewonnen tegen Mats (denk ik). En zo te zien had Emmanuel ook al gewonnen tegen Elliot, maar ik zag geen van beide spelers, waren die al vertrokken? Dus ook hier niet zeker.

Van het volgende ben ik wel zeker: ik was nog maar net aangekomen en ik zag ook de partij tussen Wout en Shlok eindigen, Shlok had gewonnen. Nog maar iets meer dan een half uur ver en waarschijnlijk al drie partijen gespeeld, dat ging bijzonder snel! En zelfs als het maar 1 partij was, dan ook was dat bijzonder snel.

Vorige vrijdag was het de 5^de ronde van ons Clubkampioenschap.

Toen Jan de voorziene partijen doorstuurde viel mijn oog op iets: er leken meer partijen gepland te zijn dan de voorbije 4 rondes. De eerste twee rondes waren er 12 partijen, de rondes 3 en 4 was er één partij meer, maar deze keer zag ik in totaal 15 partijen, dus maar liefst drie partijen meer dan in het begin van het seizoen! Ik zag ook een paar namen waar ik al over had gehoord, maar voor zover ik weet nog niet had gezien.

Toen ik de zaal binnenkwam – die goed vol was mede dankzij de vele supporters van de jeugdige spelers – zag ik inderdaad verschillende nieuwe (voornamelijk jeugdige) gezichten. Leuk om te zien dat er voor het nieuwe jaar nog een paar spelers zijn bijgekomen!

Er stonden 12 tafels klaar, wat eigenlijk te weinig zou moeten zijn, maar omdat niet iedereen vorige vrijdag kon spelen waren er uiteindelijk nog twee tafels vrij. Mocht je dit lezen en nog nooit langsgekomen zijn, dan weet je nu zeker dat er wel altijd plaats is en dat het nooit te laat is om nog deel te nemen!

Vorige vrijdag was de laatste vrijdag waarop we in 2025 speelden bij Schaakclub Richard Réti, ’t Hiembeeks Kotteer is namelijk gesloten volgende week vrijdag. Dat deden we met de 4^de ronde van het Clubkampioenschap.

Na de eerste trekking zag ik dat ik zou spelen tegen Gerrit. Ik heb nog nooit van hem gewonnen en ik weet dat dit ook deze keer hoogstwaarschijnlijk niet het geval zou zijn. Zelfs als hij een zeer slecht seizoen kent, dan speelt hij tegen mij, wint hij en dan gaat het ineens veel beter!

Toen Jan dan ook liet weten dat hij een nieuwe trekking had moeten doen, dacht ik toch nog Gerrit te kunnen ontwijken. Niet dus, opnieuw geloot tegen Gerrit. Wel, het was op z’n minst met wit. En met een remise zou ik eigenlijk al heel blij zijn. En misschien zou hij me een eindejaarsgeschenk geven! Wie weet?